دانلود فایل های آموزشی

دانلود نمونه سوال فایل های آموزشی و پژوهشی نقد و بررسی مظالب دانشگاهی پروژه های دانشجویی تحقیق و مقاله

برای دانلود متن کامل پایان نامه ها اینجا کلیک کنید

دانلود پژوهش علمی - دانلود پژوهش علمی


2-3: مشخصات فریم OFDM و مقادیر ممکن برای Tu و ∆ در فریم OFDM 22 2-4-الف: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 6 مگاهرتز 23 2-4-ب: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 7 مگاهرتز 23 2-4-ج: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در …


فول تکست - دانلود فایل

متن کامل پایان نامه را در سایت منبع fuka.ir می توانید ببینید2-4-الف: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 6 مگاهرتز 23
2-4-ب: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 7 مگاهرتز 23
2-4-ج: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 8 مگاهرتز 23
2-5: محل پایلوتهای پیوسته در هر سمبل OFDM 25
2-6: شماره حاملهای TPS در هر سمبل OFDM 26
2-7: سیگنالینگ و فرمت TPS 27
2-8: تشخیص شماره فریم در سوپر فریم 28
2-9: تشخیص نوع مدولاسیون مورد استفاده 28
2-10: تشخیص نرخ کدینگ داخلی 28
2-11: تشخیص زمان محافظ 29
2-12: تشخیص نوع مود ارسالی 29
2-13: نگاشت بیتهای cell_info 29
2-14: اطلاعات مربوط به نرخ بیت ارسالی (Mbits/sec) بر حسب اطلاعات مدولاسیونها و نرخ کدینگ متفاوت 32
2-15: نسبت C/N مورد نیاز برحسب نوع کانال و اطلاعات مدولاسیون و نرخ کدینگ 32
2-16: شهرهای تحت پوشش DVB-T در ایران 34
2-17: پارامترهای سیگنال انتخابی در رسم تابع ابهام 37
3-1: طول فیلتر وفقی مورد نیاز و حجم محاسبات در الگوریتمهای RLS و FTF-RLS 61
4-1: میزان تضعیف کلاتر بر حسب پارامتر μ در الگوریتم LMS 67
4-2: میزان تضغیف کلاتر بر حسب پارامتر μx در الگوریتم NLMS 68
4-3: میزان تضعیف کلاتر بر حسب پارامترهای ρ و μmin در الگوریتم VSLMS در حالت کلاتر با داپلر صفر، 5/0 و 10 هرتز 70
4-4: میزان تضعیف کلاتر بر حسب پارامترهای ρ و μmin در الگوریتم VSNLMS در حالت کلاتر با فرکانس داپلر صفر، 5/0 و 10 هرتز 71
4-5: میزان تضعیف کلاتر بر حسب پارامتر λ در الگوریتم RLS 73
4-6: میزان تضعیف کلاتر بر حسب پارامتر λ در الگوریتم FT-RLS 73
فهرست شکلها
عنوان صفحه
1-1: هندسه دو پایه رادار پسیو 3
1-2: مدلی از کانال مراقبت در رادار پسیو 5
2-1: ساختار کلی فرستنده DVB-T 8
2-2: جزییات ساختار فرستنده DVB-T 9
2-3: دنباله خروجی MPEG-2 10
2-4: ساختار scrambler در DVB-T 11
2-5: فرمت دنباله خروجی scrambler 12
2-6: دنباله ارسالی بعد از کدینگ خارجی 13
2-7: بلوک دیاگرام اینترلیوینگ خارجی و دیاینترلیوینگ 13
2-8: دنباله ارسالی بعد از اینترلیوینگ خارجی 13
2-9: ساختار کد کانولوشن مادر با نرخ 2/1 14
2-10-الف: اینترلیوینگ داخلی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیون QPSK 16
2-10-ب: اینترلیوینگ داخلی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیون 16-QAM 17
2-10-ج: اینترلیوینگ داخلی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیون 64-QAM 17
2-11-الف: اینترلیوینگ داخلی در حالت سلسله مراتبی برای مدولاسیون 16-QAM 18
2-11-ب: اینترلیوینگ داخلی در حالت سلسله مراتبی برای مدولاسیون 64-QAM 19
2-12-الف: مدولاسیون QPSK با کد گری 21
2-12-ب: مدولاسیون 16-QAM با کد گری 21
2-12-ج: مدولاسیون 64-QAM با کد گری 21
2-13: ساختار فریم OFDM و محل پایلوتها 24
2-14: نحوه پوشش استاندارد DVB-T روی کره زمین 33
2-15: تابع ابهام سیگنال DVB-T 37
2-16: تابع ابهام در حالت دوبعدی بر حسب زمان 39
2-17: بلوک دیاگرام حذف پیکهای اضافی در سیگنالینگ DVB-T 39
2-18-الف: حذف پیکهای بین سمبلی از تابع ابهام 40
2-18-ب: حذف پیکهای درون سمبلی از تابع ابهام 40
2-18-ج: حذف تمام پیکهای اضافی از تابع ابهام 41
3-1: سیگنالهای دریافتی در کانال مرجع و مراقبت در رادار پسیو 42
3-2-الف: ترکیب کننده خطی وفقی 44
3-2-ب: ساختار فیلتر Transversal 45
3-3: ساختار فیلتر Transversal در رادار پسیو 45
3-4: ساختار وفقی در رادار پسیو 46
3-5: بلوک دیاگرام فیلتر Fast-RLS 57
4-1: همگرایی وزن مربوط به سیگنال مسیر مستقیم در الگوریتمهای خانواده LMS 75
4-2: همگرایی وزن کلاتر در الگوریتمهای خانواده LMS 75
4-3: همگرایی وزن مسیر مستقیم در الگوریتمهای RLS و FT-RLS 76
4-4: همگرایی وزن کلاتر در الگوریتمهای RLS و FT-RLS 76
4-5: همگرایی وزن کلاتر برای تمام الگوریتمهای وفقی مورد نظر 77
4-6: میزان تضعیف در الگوریتمهای وفقی بر حسب فرکانس داپلر 79
4-7: مقاسیه میزان تضغیف تداخل بر حسب فرکانس داپلر در دو الگوریتم RLS و FT-RLS 80
4-8: میزان تضغیف تداخل بر حسب فرکانس داپلر برای داده با طول 20 میلیثانیه 82
4-9: تابع ابهام سه بعدی سیگنالینگ DVB-T پیش از حذف پیکهای مزاحم 83
4-10: تابع ابهام دو بعدی سیگنالینگ DVB-T، تابع ابهام بر حسب زمان 83
4-11: تابع ابهام سه بعدی سیگنالینگ DVB-T پس از حذف پیکهای مزاحم 84
4-12: تابع ابهام دو بعدی پس از حذف و کاهش پیکهای ناخواسته 85
4-13-الف: خروجی فیلتر منطبق اعمالی بر سیگنالینگ DVB-T بدون ایجاد بهبود در تابع ابهام 85
4-13-ب: خروجی فیلتر منطبق بر سیگنالینگ DVB-T پس از ایجاد بهبود در تابع ابهام 86
4-14: خروجی فیلتر منطبق پس از اعمال الگوریتم RLS و بدون بهبود در تابع ابهام 87
4-15: خروجی فیلتر غیرمنطبق پس از اعمال الگوریتم RLS در حالت ایجاد بهبود در تابع ابهام 88
4-16: نمودار احتمال آشکارسازی هدف بر حسب SNR برای الگوریتم RLS 90
4-17: نمودار احتمال آشکارسازی هدف بر حسب SNR برای الگوریتم FT-RLS 91
4-18: مقایسه عملکرد آشکارسازی دو الگوریتم RLS و FT-RLS برای هدفی با داپلر 200 هرتز 91
4-19: مقایسه عملکرد آشکارسازی دو الگوریتم RLS و FT-RLS برای هدفی با داپلر 100 هرتز 92
4-20: مقایسه عملکرد آشکارسازی دو الگوریتم RLS و FT-RLS برای هدفی با داپلر 50 هرتز 92
MACROBUTTON MTEditEquationSection2 Equation Chapter 1 Section 1 SEQ MTEqn \r \h \* MERGEFORMAT SEQ MTSec \r 1 \h \* MERGEFORMAT SEQ MTChap \r 1 \h \* MERGEFORMAT
1- مقدمهای بر رادار پسیو مبتنی بر سیگنال DVB-T
1- 1- مقدمه
رادار سیستمی الکترومغناطیسی است که در حالت ساده متشکل از یک فرستنده و یک گیرنده میباشد. از سیگنالینگهای متفاوتی در فرستنده رادار میتوان استفاده کرد، سیگنالینگ مورد استفاده بنا به ماموریت و نوع رادار انتخاب میشود. در گیرنده رادار با دریافت اکوهای بازگشتی از اهداف، آشکارسازی و استخراج پارامترهای آنها انجام میشود. رادارها را بر اساس محل قرار گرفتن گیرنده و فرستنده به رادارهای تک پایه، دو پایه و یا چند پایه تقسیمبندی میکنند. از آنجایی که در سیستمهای راداری اولیه امکان جداسازی سیگنال ارسالی و دریافتی وجود نداشت، فرستنده و گیرنده را در مکانهای متفاوتی قرار میدادند. با پیدایش سیرکولاتور و داپلکسر و امکان ارسال سیگنال به صورت پالسی، رادارهای دو پایه جای خود را به رادارهای تک پایه با پیچیدگی کمتر دادند اما در اوایل دهه 1950 میلادی وقتی خاصیت جالب انرژی بازگشتی امواج در رادارهای دو پایه کشف شد این رادارها جایگاه اسبق خود را به دست آوردند [1-2].
بنا به اهمیت نقش رادار در جنگها و با پیشرفت در مسائل جنگ الکترونیک تلاشهای گستردهای برای کاهش احتمال آشکارسازی رادار توسط ایستگاه شناسایی دشمن انجام شده است. یکی از نتایج این تلاشها استفاده از رادار پسیو میباشد. سیستم راداری پسیو را با نامهای PCL و PBR میشناسند. رادار پسیو در حقیقت نوعی رادار دو پایه است که دارای پیچیدگیهای بیشتری نسبت به رادار تک پایه میباشد. این رادارها در واقع از فرستندههای غیر راداری، که اصطلاحاً با نام فرستندههای مغتنم شناخته میشوند، استفاده میکنند و این امر کمک بزرگی جهت مخفی ماندن از گیرندههای شنود دشمن میباشد. ایده استفاده از فرستندههای غیر راداری به سال 1935 باز میگردد، زمانی که اولین آزمایشها در زمینه رادارهای PBR در انگلستان انجام شد و به دلیل عدم وجود پردازندههای مناسب، تلاش برای پیادهسازی الگوریتمهای پیچیده برای بهبود عملکرد آشکارسازی در رادارهای PBR ناکام ماند و این امکان به دهه 1980 که با پیشرفتهای قابل توجه در پردازندههای دیجیتال و دستیابی به مبدلهای آنالوگ به دیجیتال ارزان و پرسرعت همراه بود موکول شد [1-3-4].
از مزایای رادارهای PBR میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
نداشتن فرستنده خاص راداری این سیستمها را به سیستمهایی ارزانتر، سادهتر، کم حجمتر و غیر قابل شناسایی تبدیل کرده است.
به علت چند پایه بودن، این سیستمها قابلیت آشکارسازی اهداف در ارتفاع پایین را دارند.
در این رادارها به علت استفاده از فرستندههای مغتنم نیازی به بحث تخصیص باند فرکانسی نیست.
بحث ابهام در برد و سرعت در رادارهای PBR نسبت به رادارهای اکتیو تک پایه کمتر مطرح است [3-5].
در شکل 1-1 مدلی از ساختار دو پایه رادارهای پسیو رسم شده است [6]. همان طور که در شکل مشخص است سیگنال مسیر مستقیم، سیگنال مبادله شده مابین فرستنده مغتنم و گیرنده رادار دو پایه و سیگنال هدف، سیگنال مبادله شده مابین هدف و گیرنده رادار دو پایه میباشد.

شکل 1-1: هندسه دو پایه رادار پسیو
فرستندههای مختلف آنالوگ و دیجیتال مانند سیگنال FM، سیگنال آنالوگ تلویزیون، DAB، DVB و سیگنال موبایل میتوانند نقش فرستنده مغتنم را برای رادار پسیو ایفا کنند. مناسب بودن شکل موج برای استفاده در رادار پسیو به عواملی از جمله رزولوشن در برد و داپلر و سطح لوبهای کناری در تابع ابهام بستگی دارد [7-8-9]. در این پایاننامه هدف بررسی سیگنال تلویزیونی دیجیتال زمینی (DVB-T) به عنوان فرستنده مغتنم برای رادار پسیو و حل مسأله حذف تداخل در این رادارها و چگونگی آشکارسازی هدف میباشد.
1-2- بررسی رادار پسیو مبتنی بر سیگنال DVB-T
از علل علاقهمندی و رویکرد به سیگنالینگ DVB-T در رادارهای پسیو میتوان به موارد زیر اشاره داشت [9-10-11]:
فرستندههای سیگنال دیجیتال تلویزیونی، سیگنالی با قدرت و کیفیت خوب و بالا با کمترین هزینه ممکن از دید راداری ارسال میکنند.
این سیگنال پهنای باند کافی برای تامین قدرت رزولوشن در برد مناسب را دارا است.
این سیگنال به نوعی شبیه نویز است و این امر کمک به قابلیت فشردگی در برد و تخمین مناسب داپلر میکند.
خواص آماری سیگنال در طول زمان دارای ثبات است.
این سیگنالینگ دارای ابهام کمتر در برد و داپلر نسبت به مدولاسیونهای دیگر میباشد.
فرستنده در این سیگنالینگ دارای پوششی همه جهته میباشد.
ERP این سیگنالینگ در حد چند کیلو وات میباشد.
پهنای باند زیاد و در نتیجه داشتن رزولوشن بالا در برد (High Range Resolution) در این سیگنالینگ قابل توجه است، در جدول زیر رزولوشن در برد برای چند دسته از رادارهای پسیو مبتنی بر چند نوع سیگنال بیان شده است. همانطور که مشخص است رزولوشن در برد در رادارهای پسیو مبتنی بر سیگنال DVB-T بسیار کمتر از ردارهای پسیو مبتنی بر دیگر سیگنالینگها میباشد [8-12-13].
جدول شماره 1-1: قابلیت رزولوشن در برد برای چند سیگنالینگ مختلف
1.5 upto 6 km FM Radio
3 km Analoge TV
200 m DAB
20 m DVB-T
علیرغم مزایای فوق تابع ابهام DVB-T دارای مشکلاتی است. تابع ابهام این سیگنال دارای پیکهای اضافی و ناخواستهای است که در هنگام کشف و ردگیری اهداف ایجاد مشکل کرده و بهبود تابع ابهام جهت حذف این پیکهای اضافی اجتنابناپذیر به نظر میرسد [7-14-15]. در رادارهای پسیو مبتنی بر DVB-T دادهها در کانالهای مرجع و مراقبت جمع آوری میشوند. در شکل 1-2 مدلی از کانال مراقبت در رادارهای پسیو هنگامی که دو فرستنده مغتنم در محیط حضور دارند نشان داده شده است [16]. همانطور که در شکل مشخص است بعد از پردازشهای اولیه کانال مراقبت شامل سیگنالهای اهداف مورد آشکارسازی، سیگنال مسیر مستقیم و سیگنالهای چند مسیره بوده و کانال مرجع شامل سیگنال مرجع و نویز میباشد. لازم به ذکر است که سیگنالهای تداخل در کانال مراقبت نمونههای تأخیر یافته سیگنال کانال مرجع هستند. مسأله مورد توجه و بحث، چگونگی حذف سیگنالهای مسیر مستقیم و حذف اثر کلاتر و سیگنالهای چند مسیره از کانال مراقبت برای آشکارسازی صحیح اهداف و استخراج پارامترهای مورد نظر با کمترین احتمال خطا است [2-17-18]. هدف در این پایاننامه بررسی روشهای وفقی حذف سیگنال مسیر مستقیم و کلاتر و سیگنالهای چند مسیره جهت آشکارسازی مناسب اهداف میباشد.

شکل 1-2 : مدلی از کانال مراقبت در رادار پسیو
1-3- ساختار پایاننامه
در این پایاننامه در فصل دوم ابتدا به معرفی سیگنالینگ DVB-T و بررسی تابع ابهام آن و روشهای بهبود آن خواهیم پرداخت سپس در فصل سوم روشهای وفقی حذف تداخل و الگوریتمهای مربوطه معرفی و بررسی خواهد شد سپس به معرفی آشکارساز مورد نظر جهت کشف اهداف خواهیم پرداخت. در فصل چهارم نتایج شبیهسازیهای انجام شده در تولید سیگنال DVB-T و بهبود تابع ابهام آن ارائه خواهد شد و در نهایت نتایج شبیهسازیهای انجام شده جهت حذف سیگنالهای تداخل با استفاده از روشهای وفقی ارائه شده و چگونگی عملکرد الگوریتمهای مورد نظر از جهت توانایی حذف سیگنالهای تداخل و کشف اهداف مورد بررسی قرار گرفته و نتایج مربوطه ارائه خواهد شد.
2- آشنایی با سیگنالینگDVB-T و تابع ابهام آن
2-1- مقدمهای بر سیگنالینگ DVB-T
نیازهای تجاری برای توسعه و پیشرفت پخش دیجیتالی زمینی به سالهای 1994 بر میگردد. هدف در آن زمان، قابلیت دریافت سیگنال دیجیتالی زمینی توسط آنتنهای منصوب بر روی پشت بامها بود و گیرندههای متحرک درون ساختمانی و یا موبایل در اولویت نبودند. استاندارد DVB-T (پخش تلویزیون دیجیتال توسط فرستندههای زمینی) برای اولین بار توسط ETSI در سال 1997 به صورت رسمی برای پخش دیجیتالی زمینی منتشر شد و برای اولین بار در سال 1998 در بریتانیا به صورت عملی مورد استفاده قرار گرفت. بعد از بررسی و تحقیقهای انجام شده در این زمینه مشخص شد که به علت انعطافپذیری DVB-T، این سیستمها علاوه بر آنتنهای پشت بامی، قابلیت پوشش شبکههایی با گیرندههای متحرک درون ساختمانی و یا موبایل را نیز دارند. در استاندارد DVB-T صدا، تصویر و سایر دادههای دیجیتالی فشرده شده به روش MPEG-2 با استفاده از سیستم CODFM (OFDM همراه با کدینگ کانال) در باند UHF و VHF و روی کانالهایی با پهنای باند 5 تا 8 مگاهرتز انتقال داده میشوند. استفاده از COFDM از آن جهت است که این سیستم با شرایط چند مسیرگی به خوبی کنار میآید. در سیستم OFDM برای ارسال اطلاعات به جای استفاده از یک فرکانس حامل از چند فرکانس حامل استفاده میشود و دادهها به صورت دیجیتالی بر روی این حاملها مدوله میشوند. در DVB-T دو انتخاب برای تعداد حاملها وجود دارد که به عنوان مودهایk2 و k8 شناخته میشوند. در مود k2 تعداد کل حاملها 2048 =1024×2 و تعداد حاملهای فعال 1705 و تعداد حاملهای حاوی اطلاعات 1512 میباشد. تعداد حاملهای نظیر در مود k8 به ترتیب 8192=1024×8 و 6817 و 6048 میباشد بنابراین طول FFT مورد نیاز برای مودهای k2 و k8 به ترتیب برابر 2048 و 8192 میباشد. فاصله بین حاملها در هریک از این دو مود به ترتیب برابر با 4 و 1 کیلوهرتز است. مود k2 مناسب برای حالتهای تک ارسالی یا شبکههای ارسال کننده تک فرکانسی با فواصل پایین فرستندهها میباشد در حالی که مود k8 علاوه بر این حالتها برای شبکههای با فواصل بالای فرستندهها نیز مناسب است. مدولاسیونهای مورد استفاده در DVB-T یکی از مدولاسیونهای QPSK، 16QAM و 64QAM بوده و بسته به پارامترهای مدولاسیون و کدینگ انتخابی نرخ بیتهای ارسالی بین 5Mbit/sec تا 32Mbit/sec میباشد. در هر کشور با توجه به نیاز کاربران و مقتضیات اقتصادی پارامترهای مناسب از استاندارد DVB-T انتخاب میگردد. این پارامترها شامل پهنای باند هر کانال (6، 7 و 8 مگاهرتز)، بازه زمانی محافظ (نسبتهای 1 به 4، 1 به 8، 1 به 16 و 1 به 32)، نرخ کدینگ و نوع مدولاسیون میباشد. قابل توجه است که در DVB-T با افزایش پهنای باند، انتخاب نوع مدولاسیون، افزایش نرخ کدینگ و یا با کاهش بازه زمانی محافظ مورد استفاده در فریمهای OFDM میتوان نرخ ارسال داده را افزایش داد. استاندارد DVB-T توسط بسیاری از کشورها از جمله ایران به عنوان استاندارد همگانی پخش تلویزیون دیجیتال زمینی پذیرفته شده است [8-10-19-20-21-22].
استاندارد متعاقب DVB-T که انعطاف بیشتری جهت پخش تصاویر با وضوح بالا (HD) را فراهم میآورد تحت عنوان DVB-T2 شناخته میشود. در ادامه به بررسی لایه فیزیکی DVB_T پرداخته و مروری بر جزییات این استاندارد خواهیم داشت [19-20-23-24].
2- 2- بررسی لایه فیزیکی DVB-T
در شکل شماره 2-1 ساختار کلی فرستنده در سیستم DVB-T و در شکل شماره 2-2 همین ساختار با جزییات بیشتر نشان داده شده است [3]. مشخص است که داده اولیه پس از عبور از مراحل مختلفی آماده برای ارسال میباشد که این مراحل در حالت کلی عبارتند از مالتیپلکسینگ، کدینگ و اینترلیوینگ ،که در دو مرحله خارجی و داخلی انجام میشود، ساخت فریم، مدولاسیون OFDM و اعمال زمان محافظ. در این بخش قسمتهای مختلف این ساختار با جزییات مورد بررسی قرار خواهند گرفت [25].

شکل2- 1: ساختار کلی فرستنده DVB-T

شکل 2 -2: جزییات ساختار فرستنده DVB-T
2-2-1- MPEG و مالتیپلکس کانالها
با توجه به نرخ بالای اطلاعات در تلویزیون دیجیتال (شامل اطلاعات صدا و تصویر)، نیاز به روشهای فشردهسازی اطلاعات (کدینگ منابع) به شدت احساس میشود. یکی از مهمترین این روشها MPEG میباشد که کارایی بسیار مناسبی داشته و برای فشردهسازی صوت و تصویر به کار میرود. در این روش همانطور که از شکل 2-2 نیز مشخص است ابتدا اطلاعات مربوط به چند کانال تلویزیونی که شامل داده، تصویر و صدا میباشد به صورت جداگانه برای هر کانال به روش MPEG-2 فشرده میشوند و سپس این دنبالهها که اصطلاحاً به آنها MPEG-PS نیز گفته میشود با یکدیگر مالتیپلاکس میشوند و دنباله خروجی MPEG-TS را تولید میکنند. هر TS دنبالهای پیوسته از بستههایی با طول 188 بایت میباشد که 4 بایت اول حاوی اطلاعات مربوط به header بسته بوده و مهمترین آنها بایت sync (47.Hex) میباشد [19].

شکل2- 3: دنباله خروجی MPEG-2
2-2-2- Splitter
در سیستم DVB-T میتوان دو رشته اطلاعات مختلف را با استفاده از تکنیکی که مرسوم به ارسال سلسله مراتبی است به طور همزمان ارسال نمود. ارسال سلسله مراتبی بدین معنا است که میتوان دو رشته داده را به صورت مستقل توسط یک سیگنال اما با مدولاسیونهای متفاوت ارسال کرد، برای مثال میتوان برای یک رشته داده از مدولاسیون QPSK (اولویت بیشتر) و برای رشته دیگر از مدولاسیون 16QAM (اولویت کمتر) استفاده کرد. در نهایت پایداری در برابر خطا برای دو رشته داده متفاوت خواهد بود. اگرچه رشته داده با اولویت بیشتر دارای نرخ بیت ارسالی کمتر میباشد اما دارای مزیت قابلیت دریافت صحیح در SNRهای پایین است. حالت استفاده از مدولاسیون 16QAM که همان رشته داده با اولویت کمتر است دارای نرخ بیت ارسالی بیشتری نسبت به حالت قبل بوده اما برای دریافت صحیح نیاز به SNRهای بالا دارد. به عنوان مثال میتوان از DVB-T برای ارسال سیگنال SDTV و سیگنال HDTV بر روی یک حامل مشترک استفاده کرد. در این حالت در گیرنده در صورتی که کیفیت سیگنال دریافتی به اندازه کافی بالا نباشد به علت پایدارتر بودن سیگنال SDTV، این سیگنال دیکد میشود و در غیر این صورت میتوان سیگنال HDTV را دیکد نمود [19].
2-2-3- Scrambler
بعد از کد کردن اطلاعات منبع، بستههای MPEG تولید شده وارد بلوک scrambler شده و همبستگی بین دادهها با رندوم کردن ترتیب و چیدمان بایتهای اطلاعاتی از بین میرود. شکل 2-4 ساختار scrambler/descrambler مورد استفاده را نشان میدهد.

شکل 2-4: ساختار scrambler در DVB-T
همان طور که مشاهده میشود چند جملهای مولد دنباله باینری شبه تصادفی (PRBS) در این scrambler به صورت X14+ X15+1 تعریف میشود و shift register مورد استفاده با دنباله 100101010000000 مقدار دهی اولیه میشود و لازم به ذکر است که این مقدار دهی باید به فاصله هر 8 بسته MPEG تکرار شود. برای تامین توانایی مقدار دهی اولیه سیگنال برای descrambler، بایت همزمانسازی (sync) رشته MPEG-2 مربوط به اولین بسته ارسالی از گروه 8 بسته ارسالی به صورت بیت به بیت از 47Hex به B8Hex () تبدیل میشود و این امر در ابتدای هر 8 بسته تکرار میشود. اولین بیت در خروجی مولد دنباله باینری شبه تصادفی باید به اولین بیت (MSB) از اولین بایت داده که به دنبال بایت (B8Hex) آمده است اعمال شود. برای حفظ مابقی توابع همزمانی، ارسال بایتهای sync در دیگر 7 بسته ارسالی ادامه مییابد اما به نحوی که خروجی دنباله باینری شبه تصادفی disabled بوده و این بایتها غیرتصادفی باقی بمانند، به همین دلیل طول دنباله باینری شبه تصادفی مطابق شکل 2-5 برابر با 1503 بایت میباشد [19].

شکل 2-5: فرمت دنباله خروجی scrambler
2-2-4- کدینگ و اینترلیوینگ خارجی
کدینگ و اینترلیوینگ خارجی بر روی بسته ورودی اعمال میشود (شکل 2-3). ابتدا کدینگ و سپس اینترلیوینگ انجام میشود. برای انجام کدینگ خارجی، کدینگ RS(204,188,t=8) که درواقع نسخه مختصر شده RS(255,239,t=8) میباشد بر روی تمام بستههای ارسالی (188 بایتی) اعمال میشود. این کدینگ بر روی بایت sync نیز باید اعمال شود (چه به صورت 47HEX باشد چه به صورت B8HEX).
توجه: کدینگ RS(204,188,t=8) دارای طول 204 بایت و بعد 188 بایت بوده و دارای قابلیت تصحیح حداکثر 8 بایت خطای رندوم از 204 بایت دریافتی میباشد.
چندجملهایهای مولد کد و مولد میدان در این کدینگ به صورت زیر تعریف میشوند:

برای پیادهسازی کدینگ مختصر شده میتوان 51 بایت تماماً صفر در ابتدای بستهها، قبل از بایتهای اطلاعاتی، در ورودی رمزگذار RS(255,239,t=8) اضافه کرد. بعد از اعمال کدینگ بدون توجه به این 51 بایت صفر باید مراحل را ادامه داد. شکل 2-6 فرمت دنباله ارسالی بعد از انجام کدینگ خارجی را نشان میدهد.

شکل 2- 6: دنباله ارسالی بعد از کدینگ خارجی
در ادامه اینترلیوینگ خارجی (convolutional interleaving) با عمق 12 به صورت بایتی مطابق شکل 2-7 بر روی بستههای کد شده انجام میشود. اینترلیور شامل 12 شاخه میباشد که هر شاخه jام باید به صورت یک شیفت رجیستر First-In, First-Out با عمق j×M عمل کند (M=204/12=17). برای حفظ همزمانی بایت sync و باید همواره در شاخه صفر ارسال شوند. شکل 2-8 فرمت دنباله خروجی حاصل اینترلیوینگ خارجی را نشان میدهد. دیاینترلیور مانند اینترلیور اما با شماره شاخههای برعکس عمل میکند [19].

شکل 2-7: بلوک دیاگرام اینترلیوینگ خارجی و دیاینترلیوینگ

شکل 2-8: دنباله ارسالی بعد از اینترلیوینگ خارجی
2-2-5- کدینگ داخلی
برای کدینگ داخلی از کد کانولوشن مادر با نرخ 2/1 و کدهای کانولوشن پنچر شده با نرخهای 3/2، 4/3، 6/5 و 8/7 استفاده میشود که این امرکمک به انتخاب نرخ مناسب، وابسته به میزان تصحیح و بیت ریت مورد نظر میکند. چند جملهای مولد کد مادر برای خروجیهای X و Y به ترتیب به صورت G1=171OCT و G2=133OCT تعریف میشود که X و Y دو خروجی رمزگذار کانولوشن هستند. شکل 2-9 نشان دهنده ساختار کد کانولوشن مادر مورد استفاده در DVB-T با نرخ 2/1 میباشد. در جدول شماره 2-1 اطلاعات مربوط به کدهای کانولوشن مورد استفاده و رشته ارسالی آنها ارائه شده است [19].

شکل 2-9: ساختار کد کانولوشن مادر با نرخ 2/1
جدول شماره 2-1: اطلاعات کد کانولوشن با نرخهای متفاوت

با توجه به جدول فوق X1 اول فرستاده میشود. در شروع یک ابر فریم (ابر فریم شامل 4 فریم میباشد) مهمترین بیت sync یا باید به عنوان داده ورودی در شکل 2-9 استفاده شود. اولین بیت کد شده از سمبل (به صورت کانولوشنی) مربوط به X1 میباشد [19].
2-2-6- اینترلیوینگ داخلی
اینترلیوینگ داخلی در دو مرحله صورت میگیرد. ابتدا bit-wise interleaving (اینترلیوینگ بر روی بیت) و سپس symbol interleaving (اینترلیوینگ بر روی سمبل) انجام میشود که هر دو مرحله به صورت بلوکی پیاده سازی میشوند. در ادامه این دو مرحله را توضیح خواهیم داد [19].
2-2-6-1- اینترلیوینگ داخلی روی بیتها
این مرحله فقط بر روی داده مفید اعمال میشود. دراین مرحله در حالت ارسال غیر سلسله مراتبی دنباله ورودی اینترلیور به v زیر دنباله تقیسم میشود (دی مالتی پلکسینگ). v برای مدولاسیونهای QPSK، 16-QAM و 64-QAM به ترتیب برابر 2، 4 و 6 میباشد. در حالت ارسال سلسله مراتبی دنباله با اولویت بیشتر به 2 زیردنباله و دنباله با اولویت کمتر به v-2 زیردنباله تقیسم میشود. شکل 2-10 روش تشکیل زیردنبالههای مذکور در این حالت را نشان میدهد. در این شکل بیتهای ورودی xdi در حالت غیر سلسله مراتبی طبق رابطه 1 و در حالت سلسله مراتبی طبق روابط 2و 3 به بیتهای خروجی be,do نگاشته میشوند.
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 1)
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 2)
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 3)
که در روابط فوق پارامترها به صورت زیر تعریف میشوند:
xdi : ورودی دیمالتیپلکسر در حالت غیر سلسله مراتبی
x’di: ورودی دیمالتیپلکسر با اولویت بیشتر
x”di: ورودی با اولویت کمتر در حالت سلسله مراتبی
di: شماره بیت ورودی
be,do: خروجی دیمالتیپلکسر
e: شماره رشته بیت دیمالتیپلکسر
do: شماره رشته بیت در خروجی دیمالتیپلکسر
mod: عملیات محاسبه باقیمانده صحیح
div: عملیات تقسیم روی اعداد صحیح
برای مثال حاصل دیمالتیپلکس کردن دنباله ورودی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیونهای مختلف نگاشتهایی به صورت زیر خواهدبود:
جدول شماره 2-2-الف: حاصل نگاشت بیت در مدولاسیون QPSK
بیت اولیه بیت حاصل نگاشت
x0 b0,0
x1 b1,0
جدول شماره 2-2-ب: حاصل نگاشت بیت در مدولاسیون 16-QAM
بیت حاصل نگاشت بیت اولیه
b0,0 x0
b2,0 x1
b1,0 x2
b3,0 x3
جدول شماره 2-2-ج: حاصل نگاشت بیت در مدولاسیون 64-QAM
بیت اولیه بیت حاصل نگاشت
x0 b0,0
x1 b2,0
x2 b4,0
x3 b1,0
x4 b3,0
x5 b5,0

شکل 2-10-الف: اینترلیوینگ داخلی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیون QPSK

شکل 2-10-ب: اینترلیوینگ داخلی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیون 16-QAM

شکل 2-10-ج: اینترلیوینگ داخلی در حالت غیر سلسله مراتبی برای مدولاسیون 64-QAM
مطابق شکل 2-10 هرکدام از زیر دنبالههای تولید شده به صورت جداگانه توسط یک اینترلیور بیتی مورد پردازش قرار میگیرند. حداکثر تعداد اینترلیورهای مورد نیاز برابر با 6 است و این بلوکها در شکل 2-10 با نام I0 تا I5 نمایش داده شدهاند. طول بلوکهای اینترلیوینگ برای تمام اینترلیورها یکسان و برابر 126 بیت میباشد یعنی برای مود k2 دقیقاً 12 باردر هر سمبل OFDM و برای مود k8 دقیقاً 48 بار در هر سمبل OFDM پردازش بلوکی اینترلیوینگ بیتی انجام میشود. بردار ورودی به اینترلیور eام به صورت:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 4)
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 5)
و بردار خروجی آن به صورت نشان داده میشود. رابطه بین بردار ورودی و خروجی نیز به صورت زیر تعریف میشود:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 6)
که در این رابطه فوق تابع تبدیل H برای اینترلیورهای مختلف متفاوت بوده و به صورت زیر تعریف میشود:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 7)
خروجی اینترلیورهای مورد استفاده با یکدیگر ادغام شده و بردارهای y`w را به صورت زیر تشکیل میدهند:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 8)
در شکل 2-11 روش تولید زیر دنبالهها در اینترلیوینگ داخلی در حالت ارسال سلسله مراتبی برای مدولاسیون 64-QAM و 16-QAM نشان داده شده است. همان طور که گفتیم در این حالت دنباله با اولویت بیشتر به 2 زیردنباله و دنباله با اولویت کمتر به v-2 زیردنباله تقیسم میشود [19].

شکل 2-11-الف: اینترلیوینگ داخلی در حالت سلسله مراتبی برای مدولاسیون 16-QAM

شکل 2-11-ب: اینترلیوینگ داخلی در حالت سلسله مراتبی برای مدولاسیون 64-QAM
2-2-6-2- اینترلیوینگ داخلی روی سمبلها
هدف از اینترلیوینگ سمبلی نگاشتن کلمههای v بیتی به دست آمده از مرحله قبل به حاملهای حاوی اطلاعات در هر سمبل OFDM است (میدانیم که تعداد حاملهای حاوی اطلاعات در هر سمبل OFDM در مود k2 برابر با 1512 و در مود k8 برابر با 6048 میباشد). برای این منظور ابتدا بردار Y’=(y’0, y’1,…, y’Nmax-1) تشکیل میشود و سپس بردار اینترلیو شده Y=(y0, y1,…, yNmax-1 ) از روی این بردار به صورت زیر به دست میآید. (Nmax تعداد حاملهای حاوی اطلاعات را نشان میدهد) [19].
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 9)
H(q) از الگوریتم زیر بدست میآید:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 10)
پارامترهای الگوریتم ارائه شده به صورت زیر تعریف میشوند:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 11)
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 12)
واضح است که yq مشابه با یک کلمه v بیتی به صورت زیر است:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 13)
2-2-7-Signal Constellation
در DVB-T از سیستم OFDM استفاده میشود. تمام حاملهای داده در یک فریم OFDM با استفاده از یکی از مدولاسیونهای QPSK، 16-QAM و یا 64-QAM مدوله میشوند. در شکل 2-12 نمایش مدولاسیونهای مذکور همراه با کد گری نشان داده شدهاند. مقادیر نقاط نمایش مدولاسیون که به صورت z ϵ {n +j m} نشان داده میشوند به شرح زیر است (این مقادیر برای حالت ارسال سلسله مراتبی یا غیر سلسله مراتبی یکسان است) [19]:
QPSK: n ∈ {-1, 1}, m ∈ {-1, 1}
16-QAM: n ∈ {-3, -1, 1, 3}, m ∈ {-3, -1, 1, 3}
64-QAM: n ∈ {-7, -5, -3, -1, 1, 3, 5, 7}, m ∈ {-7, -5, -3, -1, 1, 3, 5, 7}

شکل 2-12-الف: مدولاسیون QPSK با کد گری

شکل 2-12-ب: مدولاسیون 16-QAM با کد گری

شکل 2-12-ج: مدولاسیون 64-QAM با کد گری
2-2-8- ساختار فریم OFDM
سیگنال ارسالی به صورت فریم سازماندهی میشود. هر فریم دارای طول زمانی TF بوده و متشکل از 68 سمبل OFDM میباشد (از سمبل شماره صفر تا شماره 67). هر 4 فریم تشکیل یک ابر فریم را میدهند. هر سمبل OFDM در بازه زمانی TS ارسال میشود. TS از دو بخش Tu و ∆ تشکیل شده است. Tu زمان مربوط به ارسال اطلاعات (زمان مفید) و ∆ زمان مربوط به ارسال باند محافظ میباشد. باند محافظ یک کپی از قسمت انتهایی هر سمبل است که در ابتدای سمبل جهت کاهش اثر مخرب تداخل درون سمبلی قرار میگیرد. ∆ در واقع بخشی از Tu است، در استاندارد DVB-T نسبت Tu /∆ میتواند یکی از مقادیر 4/1، 8/1، 16/1 و یا 32/1 را اختیار کند. در جدول 2-3 علاوه بر مشخصات فریم ODFM، مقادیر ممکن برای Tu و ∆ در دو مود کاری k2 و k8 و در پهنای باندهای موجود در DVB-T نشان داده شده است. لازم به یادآوری است که تعداد حاملهای فعال در هر سمبل OFDM در مود k2 برابر 1705 و در مود k8 برابر 6817 بوده و شماره حاملها (k ϵ [Kmin,Kmax]) در مود k2 از Kmin=0 تا Kmax=1704 و در مود k8 از Kmin=0 تا Kmax=6816 میباشد. فاصله بین هر دو حامل مجاور برابر 1/Tu و در نتیجه فاصله بین Kmin و Kmax برابر با (k-1)/Tu خواهد بود [8-19].
جدول شماره 2-3: مشخصات فریم OFDM و مقادیر ممکن برای Tu و ∆ در فریم OFDM

در جدول شماره 2-4 مقادیر ممکن برای TS در استاندارد DVB-T در هر دو مود کاری و در پهنای باندهای مجاز ارائه شده است [19]:
جدول شماره 2-4-الف: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 6مگاهرتز

جدول شماره 2-4-ب: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 7مگاهرتز

جدول شماره 2-4-ج: مقادیر ممکن برای طول سمبل و زمان محافظ در پهنای باند 8مگاهرتز

هر فریم OFDM علاوه بر دادهها، حاوی اطلاعات مرجع نیز میباشد که اطلاعات مرجع خود شامل 3 قسمت میباشند:
1- پایلوتهای پراکنده
2- پایلوتهای پیوسته
3- TPS
پایلوتها که به دو دسته پیوسته و پراکنده تقسیم میشوند میتوانند برای سنکرونسازی فریمها، سنکرونسازی فرکانسی و زمانی، تخمین کانال و همچنین تعیین مود ارسالی در گیرنده مورد استفاده قرار گیرند. از حاملهای TPS نیز معمولاً برای ارسال اطلاعاتی در خصوص نوع مدولاسیون مورد استفاده، ارسال سلسله مراتبی، نرخ کدینگ داخلی، مود ارسالی و شماره فریم ارسالی در سوپر فریم استفاده میشود. در ادامه به توضیح بیشتر این قسمتها خواهیم پرداخت.
در شکل2-13 ساختار یک فریم OFDM نشان داده شده است [8]:

شکل 2-13: ساختار فریم OFDM و محل پایلوتها
پایلوتهای پیوسته و پراکنده:
همان طور که در شکل مشخص است محل حاملهای پیوسته در تمام سمبلها یکسان است (به همین دلیل پایلوت پیوسته اتلاق میشوند) در حالی که این خصوصیت برای پایلوتهای پراکنده صادق نیست. فاصله بین پایلوتهای پراکنده در هر سمبل برابر با 12 حامل است و پایلوتهای متناظر در دو سمبل مجاور در یک فریم به اندازه سه حامل از یکدیگر فاصله دارند. مدولاسیون مورد استفاده برای کلیه پایلوتها BPSK بوده و این پایلوتها باتوان قویتری نسبت به دادهها ارسال میشوند تا در برابر خطاهای احتمالی محفوظ باشند (9/16 برابر دادهها). مدولاسیون مورد استفاده برای پایلوتها به صورت زیر میباشد:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 14)
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 15)
در روابط فوق m، l و k به ترتیب بیانگر شماره فریم، زمان سمبل و شماره حامل میباشد.
محل حاملهای پیوسته در هر سمبل در جدول شماره 2-5 ارائه شده است. محل پایلوتهای پراکنده نیز برای سمبل شماره 1 (شماره سمبلها از صفر تا 67 تغییر میکنند) شماره حاملهایی به صورت زیر میباشد:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 16)
قابل توجه است که p هر عدد صحیح غیر منفی میتواند باشد به شرطی که k از مقدار ماکزیمم خود تجاوز نکند [19].
جدول شماره 2-5: محل پایلوتهای پیوسته در هر سمبل OFDM

همان طور که از جدول مشخص است هر سمبل OFDM در مود k2 حاوی 45 پایلوت پیوسته و در مود k8 حاوی 177 حامل پیوسته میباشد.
TPSها:
TPSها حاوی اطلاعاتی به شرح زیر میباشند:
1- نوع مدولاسیون
--------------------------------------------------- نکته مهم : هنگام انتقال متون از فایل ورد به داخل سایت بعضی از فرمول ها و اشکال (تصاویر) درج نمی شود یا به هم ریخته می شود یا به صورت کد نمایش داده می شود ولی در سایت می توانید فایل اصلی را با فرمت ورد به صورت کاملا خوانا خریداری کنید: سایت مرجع پایان نامه ها (خرید و دانلود با امکان دانلود رایگان نمونه ها) : elmyar.net --------------------------------------------------- 2- زمان محافظ
3- نرخ کدینگ داخلی
4- نوع مود ارسالی (k2 یا k8)
5- شماره فریم در سوپر فریم
6- cell identification
محل حاملهای TPS در هر سمبل OFDM در جدول شماره 2-6 ارائه شده است. TPSها مانند پایلوتهای پیوسته مکانهایی از پیش تعیین شده دارند. هر سمبل OFDM یک بیت TPS را حمل میکند و هر بلوک TPS شامل 68 بیت میباشد (یک بلوک TPS در یک فریم OFDM قرار داده شده است). از این 68 بیت، یک بیت برای مقداردهی اولیه، 16 بیت برای همزمانسازی، 14 بیت برای تصحیح خطا و 37 بیت برای ارسال اطلاعات استفاده میشود که از 37 بیت اطلاعاتی 6 بیت صفر بوده و بقیه 31 بیت حاوی اطلاعات میباشد.
جدول شماره 2-6: شماره حاملهای TPS در هر سمبل OFDM

مدولاسیون مورد استفاده برای حاملهای TPS از نوع DBPSK بوده و نمونه اول توسط دنباله باینری شبه تصادفی تولید میشود. توان حاملهای TPS همانند دادهها حالت نرمالیزه دارد (TPSها مانند دادهها با توان واحد ارسال میشوند). اطلاعات سیگنالینگ TPS و فرمت آن در جدول شماره 2-7 ارائه شده است [19].
جدول شماره2-7: سیگنالینگ و فرمت TPS
شماره بیت فرمت محتوای بیت
s0 2-psk مقداردهی اولیه
s1 to s16 0011010111101110 or
1100101000010001 کلمه همزمانی
s17 to s22 010111 or 011111 مشخص کننده طول
s23, s24 جدول 2-8 شماره فریم
s25, s26 جدول 2-9 Constellation
s27, s28, s29 ——– اطلاعات سلسله مراتبی
s30, s31, s32 جدول 2-10 نرخ کدینگ (اولویت بالا)
s33, s34, s35 جدول 2-10 نرخ کدینگ (اولویت پایین)
s36, s37 جدول 2-11 باند محافظ
s38, s39 جدول 2-12 مود ارسالی
s40 to s47 جدول 2-13 Cell identifier
s48 to s53 all set to “0” ——–
s54 to s67 BCH code تصحیح خطا
حال به شرح عملکرد بیتهای مختلف TPS میپردازیم:
S0: اولین بیت ارسالی است که برای مقداردهی اولیه در مدولاسیون تفاضلی 2-PSK استفاده میشود.
S1 تا S16: بیت 1 تا 16 بیتهای همزمانسازی هستند. اولین و سومین بلوک TPS در هر سوپر فریم دارای بیتهای همزمانسازی به فرم S1-S16: 0011010111101110 و دومین و چهارمین بلوک TPS در هر سوپر فریم دارای بیتهای همزمانسازی به فرم S1-S16: 1100101000010001 میباشند.
S17 تا S22: 6 بیت اول از بیتهای اطلاعاتی نشان دهنده طول TPS هستند که در اصل نشان دهنده تعداد بیتهای مورد استفاده در TPS هستند. این بیتها اگر اطلاعات cell identification ارسال شود به صورت 011111 و اگر ارسال نشوند به صورت 010111 هستند.
S23 و S24: هر 4 فریم تشکیل یک سوپر فریم را میدهند که شماره فریمها از 1تا 4 هستند. در جدول شماره 2-8 نشان داده شده است که هر چیدمانی از این دو بیت در کنار یکدیگر نشان دهنده کدام شماره فریم میباشد.
جدول شماره 2-8: تشخیص شماره فریم در سوپر فریم
Bits s23, s24 شماره فریم
00 فریم شماره 1 در ابر فریم
01 فریم شماره 2 در ابر فریم
10 فریم شماره 3 در ابر فریم
11 فریم شماره 4 در ابر فریم
S25 وS26: این دو بیت در کنار یکدیگر نشان دهنده نوع مدولاسیون مورد استفاده هستند. در جدول شماره 2-9 نحوه تشخیص نوع مدولاسیون بنابر چیدمان این دو بیت نشان داده شده است.
جدول شماره 2-9: تشخیص نوع مدولاسیون مورد استفاده
Bits s25, s26 Constellation characteristics
00 QPSK
01 16-QAM
10 64-QAM
11 Reserved
S30 تا S35: این بیتها نشان دهنده نرخ کدینگ داخلی هستند. در جدول شماره 2-10 جزییات مربوطه ارائه شده است.
جدول شماره 2-10: تشخیص نرخ کدینگ داخلی
Bits s30, s31, s32 (HP stream)
s33, s34, s35 (LP stream) Code rate
000 1/2
001 2/3
010 3/4
011 5/6
100 7/8
101 Reserved
110 Reserved
111 Reserved
S36 و S37: این دو بیت مطابق جدول شماره 2-11 برای نشان دادن میزان زمان محافظ استفاده میشوند.
جدول شماره 2-11: تشخیص زمان محافظ
Bits s36, s37 Guard interval (Δ/TU)
00 1/32
01 1/16
10 1/8
11 1/4
S38 و S39: این دو بیت مطابق جدول شماره 2-12 برای تشخیص نوع مود ارسالی مورد استفاده قرار میگیرند.
جدول شماره 2-12: تشخیص نوع مود ارسالی
Bits s38, s39 مود ارسالی
00 مود k2
01 مود k8
10 ——–
11 Reserved
S40 تا S47: این بیتها برای تشخیص سلولی که سیگنال از آن میآید استفاده میشود. مهمترین بیتهای cell identification یعنی بیتهای 15 تا 8 باید در سوپر فریم نشان دهنده شماره فریم 1 و 3 باشند و بیتهای کم اهمیتتر یعنی بیتهای 7 تا صفر باید در سوپر فریم نشان دهنده شماره فریم 2 و 4 باشند. نگاشت بیتها در جدول شماره 2-13 ارائه شده است.
جدول شماره 2-13: نگاشت بیتهای cell_info
TPS bit number Frame number 1 or 3 Frame number 2 or 4
s40 cell_id b15 cell_id b7
s41 cell_id b14 cell_id b6
s42 cell_id b13 cell_id b5
s43 cell_id b12 cell_id b4
s44 cell_id b11 cell_id b3
s45 cell_id b10 cell_id b2
s46 cell_id b9 cell_id b1
s47 cell_id b8 cell_id b0
S54 تا S68: این 14 بیت به عنوان بیتهای پریتی برای جلوگیری از رخداد خطا در بیتهای همزمانسازی و اطلاعات TPS استفاده میشود. کدینگ مورد استفاده برای جلوگیری از رخداد خطا از نوع BCH(67,53,t=2) بوده که در واقع نسخه مختصر شده BCH(127,113,t=2) میباشد. چندجملهای مولد کد به صورت زیر تعریف میشود:
MACROBUTTON MTPlaceRef \* MERGEFORMAT SEQ MTEqn \h \* MERGEFORMAT ( SEQ MTEqn \c \* Arabic \* MERGEFORMAT 17)

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
Designed By Erfan Powered by Bayan