اعلام قیمت لحظه ای نرخ ارز

اطلاع رسانی در زمینه اعلام نرخ روزانه و لحظه ای ارز، طلا و سکه در بازار ایران

اعلام قیمت لحظه ای نرخ ارز

اطلاع رسانی در زمینه اعلام نرخ روزانه و لحظه ای ارز، طلا و سکه در بازار ایران

(سایت دانلود ریسرچ )-– (102)- تحقیق علمی دانشگاه

دوشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۹۶، ۰۸:۲۷ ب.ظ


پـراکندگی جغرافیایی در جهان: ایران (گیاه انحصاری). رویشگاه‌ها و پراکندگی جغرافیایی در ایران: زنجان، کردستان، همدان، لرستان، اصفهان، کهکیلویه و بویر احمد، چهارمحال و بختیاری، فارس، مرکزی، قزوین (جم‌زاد، 1388) و تهران (Rechinger, 1982). centercenter00 center6769100شکل 2 ـ 4 ـ آویشن دنایی 00شکل 2 ـ 4 ـ آویشن دنایی 2 ـ 6 ـ نیازهای اکولوژیکی …


ارشد- – (102)- فول تکست

‌ مناسب 14 تا 20 روز پس از کاشت سبز می‌شوند. رشد اولیه ‌این گیاه بسیار کند است. آویشن در اوایل رویش نسبت به سایه بسیار حساس است و به تابش نور کافی نیاز دارد. با افزایش سن در اوایل بهار رویش گیاه آغاز شده و از اواسط اردیبهشت اولین گل‌ها ظاهر می‌شوند و گلدهی تا اواخر خرداد ادامه می‌یابد. این گیاه خشکی دوست است و به سهولت قادر به تحمل کم آبی و خشکی می‌باشد. کشت ‌این گیاه در زمین‌های گود و زمین‌هایی که سبب آب‌ایستایی شود مناسب نیست، زیرا به غرقابی زمین به شدت حساس است. در فصول سرد و در زمستان چنانچه روی گیاهان را برف نپوشاند ممکن است تحت تأثیر سرما قرار گرفته و خشک شوند چون نور نقش عمده‌ای در افزایش کمیت و کیفیت اسانس آویشن دارد. توصیه می‌شود برای کشت آن از مناطق آفتابی و از دامنه‌های جنوبی تپه‌ها استفاده شود (امیدبیگی، 1379). 2 ـ 7 ـ کاشت، داشت و برداشت 2 ـ 7 ـ 1 ـ کاشت آویشن به سه روش کشت می‌شود: 1 ـ بذر 2 ـ قلمه‌ زنی  
 نکته مهم : هنگام انتقال متون از فایل ورد به داخل سایت بعضی از فرمول ها و اشکال (تصاویر) درج نمی شود یا به هم ریخته می شود یا به صورت کد نشان داده می شود ولی در سایت اصلی می توانید فایل اصلی را با فرمت ورد به صورت کاملا خوانا خریداری کنید: سایت مرجع پایان نامه ها (خرید و دانلود با امکان دانلود رایگان نمونه ها) : jahandoc.com   3 ـ تقسیم گیاه به چند پایک در فصل بهار اواسط فروردین ماه. برای کاشت به صورت بذر، در زمین مورد نظر که دارای خاک نرم حاوی رس و ماسه می‌باشد، آفتاب‌گیر و خشک است بذر به صورت خطی و به فاصله عرض 50 سانتی‌متر کاشته می‌شود. با توجه به ‌این‌که آویشن گیاه آهک دوست است، در خاک‌های اسیدی قبل از کاشت مقدار 4 تا 5 تن بی‌کربنات کلسیم در هکتار به خاک اضافه می‌نمایند. ‌این امر در صورتی انجام می‌گیرد که خاک دارای کمبود کلسیم باشد. پس از کاشت بذر یک لایه نازک به قطر 2 میلی‌متر خاک نرم داده می‌شود. معمولاً توسط غلطک فشاری ‌این امر صورت می‌پذیرد. میزان بذر مورد نیاز 8 تا 10 کیلوگرم در هکتار می‌باشد. پس از فصل رویش قبل از چوبی شدن برای برداشت گیاه از 3 سانتی‌متری بالای یقه قطع می‌شود. این گیاه اگر به صورت زراعی کشت گردد به رطوبت دائم خاک با زهکش خوب نیاز دارد که معادل حدود 500 تا 600 میلی‌متر بارندگی سالیانه می‌باشد. اگر در فصل بهار پراکنش داشته باشد بسیار مناسب می‌باشد در غیر ‌این صورت هر 10 تا 12 روز نیاز به آبیاری دارد (حبیبی و همکاران، 1382). خاک‌های سبک حاوی ترکیبات کلسیم و با ضخامت زیاد سطح الارض، خاک‌های مناسبی برای کشت آویشن هستند. خاک‌های سنگین برای کشت‌ این گیاه مناسب نیست و سبب کاهش عملکرد رویشی و اسانس آن می‌شود. تهویه خاک نقش عمده‌ای در افزایش عملکرد دارد. رطوبت و آبیاری زیاد نه تنها برای رویش‌ این گیاه مناسب نیست بلکه سبب کاهش کمیت و کیفیت اسانس آویشن می‌گردد. pH خاک برای کشت آویشن بین 4/5 تا 8 مناسب است. آویشن حداقل 4 تا 6 سال در یک مکان باقی می‌ماند، از ‌این رو تناوب کشت برای ‌این گیاه مهم، مناسب است. آویشن را باید با گیاهانی به تناوب کشت کرد که دوره رویشی کوتاهی داشته باشند و مدت کوتاهی پس از کشت برداشت شوند. گیاهان وجینی گیاهان مناسبی برای ‌این کار هستند. سه تا چهار سال پس از برداشت آویشن آن را مجدداً می‌توان در همان زمین کشت کرد. افزودن مواد و عناصر غذایی مورد نیاز گیاه به خاک باید به دقت انجام گیرد، زیرا مواد غذایی فراوان یا کمبود ‌این مواد در خاک‌هایی که آویشن کشت می‌شود، مناسب نیست و در دو حالت سبب کاهش عملکرد پیکره رویشی و اسانس می‌شود. قبل از کاشت، خاک باید مورد تجزیه و آزمایش قرار گیرد و مقادیر نیتروژن، فسفر و پتاس آن اندازه‌گیری و با در نظر گرفتن مقدار آن‌ها اقدام به کوددهی شود. به زمین‌های تهی از مواد و عناصر غذایی، در فصل پاییز هنگام آماده ساختن خاک20 تا 30 تن در هکتار کود حیوانی کاملاً پوسیده باید اضافه شود. فصل بهار قبل از کشت گیاه 50 تا 80 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و همین مقدار اکسید پتاس به همراه 40 تا 60 کیلوگرم در هکتار نیتروژن، باید در اختیار گیاهان قرار گیرد. از آن‌جا که آویشن گیاهی چند ساله است، لذا خاک مزرعه در طول رویش گیاه، باید تجزیه شود ودر صورت لزوم مواد و عناصر غذایی مورد نیاز گیاه (مانند فسفر، پتاسیم، کلسیم و نیتروژن) به خاک اضافه شود (امیدبیگی، 1379). 2 ـ 7 ـ 2 ـ داشت با توجه به ‌اینکه آویشن به مدت 4 تا 6 سال در مزرعه باقی می‌ماند، برنامه‌ریزی برای کوددهی آن حائز اهمیت است. با مصرف میزان مناسب کود دامی‌ پوسیده (تقریباً 20 تا 30 تن) قبل از کشت بایستی تأمین نیاز غذایی آن را تأمین نمود. به طور معمول در فصل بهار قبل از کشت 50 تا 80 کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به همراه 40 تا 60 کیلوگرم در هکتار نیتروژن در اختیار گیاهان قرار می‌گیرد. از سال دوم رویش، قبل از وجین علف‌های هرز همه ساله در فصل بهار باید 30 تا 50 کیلوگرم در هکتار نیتروژن در اختیار گیاهان قرار گیرد. علف‌کش‌هایی که ممکن است برای کنترل انتخابی علف‌های هرز آویشن در آزمایش‌های تحقیقاتی و زراعی استفاده شوند شامل لینورون[28]، سینبار[29]، استامپ[30]، فورسایت[31] و ورساتیل[32] می‌باشد. با‌ این وجود هرگونه کنترل شیمیایی علف‌های هرز ممکن است مطلوب نباشد. البته شاید بدون کمک بعضی از علف‌کش‌ها، کشت آویشن در مقیاس وسیع ممکن نباشد. با‌ این حال آویشن را می‌توان بدون استفاده از علف‌کش به طور موفقیت آمیز در مزارع با استفاده از یک پوشش بازدارنده رشد علف هرز پرورش داد. برای چنین کاری می‌توان از مالچ‌های آلی استفاده کرد (میرحیدر، 1382؛ سیف بهزاد، 1389). 2 ـ 7 ـ 3 ـ برداشت زمان برداشت آویشن، نقطه حساس در مدیریت زراعی‌ این گیاه محسوب می‌شود. به طور کلی، بهترین زمان جمع آوری اندام رویشی ( برگ‌ها و ساقه‌های جوان) حاوی مواد مؤثره هنگامی ‌است که گیاه در مرحله گل‌زایی باشد. زمان برداشت مناسب برای آویشن در مناطق مختلف، متفاوت می‌باشد (میرحیدر، 1382؛ سیف بهزاد، 1389). 2 ـ 8 ـ خواص و کاربرد همان‌طور که قبلاً اشاره شد، T. daenensis بومی‌کشور ایران می‌باشد و سالیان درازی است که از آن به عنوان آویشن استفاده می‌گردد. آزمایشات انجام شده در داخل کشور نشان می‌دهد که‌ این گونه ترکیبات مؤثره مشابه با گونه زراعی T. vulgaris دارد. بیشترین کاربرد ‌این گونه به علت داشتن ترکیبات فنلی نظیر کارواکرول و تیمول می‌باشد چون میزان ترکیبات فنلی T. daenensis قابل مقایسه باT. vulgaris می‌باشد. بنابراین موارد استفاده دارویی ذکر شده برای گونه T. vulgaris در موردT. daenensis نیز صدق می‌کند. تیمول موجود در گیاه T. daenensis دارای اثر آنتی سپتیکی 20 برابر فنل و اثرات سمی‌ کم‌تر از آن می‌باشد. همچنین بر روی برخی از ویروس‌ها مؤثر بوده و از آن به عنوان بند آورنده خون از سینه و درمان کننده بیماری قارچی Actinomycosis نام برده شده است. از تیمول موجود در T. daenensis می‌توان به نسبت 1/0 تا 1 درصد در لوسیون‌ها، کرم‌ها و پمادها جهت استعمال خارجی استفاده کرد. ‌این گیاه به عنوان ضدعفونی کننده در دردها و عفونت‌های سخت دندان و استحکام لثه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد (دامن خورشید، 1371؛ Perucci et al., 1995؛ Piccaglia et al., 1993 و Schwarz et al., 1996). گیاه T. daenensis به دلیل داشتن بتا کاریوفیلن[33]، تیمول و کارواکرول به عنوان ضد التهاب، مسکن،ضد میکروب و مؤثر در تسکین علائم سرماخوردگی کاربرد دارد (الوندی، 1375). از فعالیت‌های ضد میکروبی کارواکرول به اثرات ضد کرم آن می‌توان اشاره نمود (Herman, 1976 و Lattaoui Tantaoui-Elaraki, 1994). بتا بیسابولن[34] موجود در ‌این گونه دارای خواص ضد التهابی می‌باشد. علاوه بر ترکیبات فنلی اسانس گیاه وجود تانن[35] و ساپونین[36] در عصاره ‌این گیاه حائز اهمیت است. تانن‌ها دارای اثرات ضد التهاب پوستی، خواص آنتی سپتیکی و جلوگیری‌ کننده از خونریزی لثه و ساپونین‌ها دارای اثرات خلط آوری، ضد التهابی و دیورتیکی (اثر مهار کنندگی پمپ سدیم یا پمپ پتاسیم و یا ادرار آوری) دارد (Hornok, 1992). همچنین از ترکیبات فنلی ترپنی و غیر ترپنی در صنایعکنسرو سازی، بهداشتی، آرایشی و غذایی استفاده می‌شود (امیدبیگی، 1376 و صمصام شریعت و معطر، 1358). اسانس آویشن فرآورده‌های ضد اسپاسم، ضد نفخ و اثر ضدعفونی کننده قوی دارد. پماد حاصل از این اسانس در بعضی از بیماری‌های جلدی مخصوصاً زونا اثر مفید ظاهر می کند. همچنین می توان این اسانس را در مصرف خارجی با روغن زیتون یا روغن‌های دیگری روی مفاصل به عنوان گرم کننده و محرک سطحی بکار برد. تیمول در فرمول خمیر دندان‌ها و محلول‌های غرغره و دهان ‌شویه وارد می‌شود. در بیماری‌های دستگاه تنفسی مانند برونشیت مزمن، سل و سرفه، به صورت استنشاق و یا به حالت محلول جهت پانسمان زخم‌ها بکار می رود، زیرا اثر میکروب کشی آن بر فنل ترجیح دارد. آویشن برای تقویت اعصاب، درمان افسردگی، خستگی، بی‌خوابی، درد مفاصل، نقرس، ورم مفاصل و درد سیاتیک مفید بوده و همچنین نشاط‌آور است (Leung & Foster, 1996). 2 ـ 8 ـ 1 ـ شکل‌های دارویی داروهایی که مواد مؤثره گیاه T. vulgaris در آن‌ها به کار رفته اند عبارتند از کنایپ[37]، برونشیکوم[38]، تیمیان کورارینا[39]،تیمپین[40]، اسپکتون[41]، شربت تیموزین[42] و اوپودلدوک[43] که در بازار دارویی اغلب کشورهای جهان وجود دارد. در کشور ما نیز عصاره پروپلین گلایکولی آویشن تولید و شربت تیمیان، تیمکس[44] و تیم آرتا[45] از آن تهیه شده است (امیدبیگی و بشیری، 1376؛ میرحیدر، 1373 ). 2 ـ 9 ـ بررسی اسانس اسانس‌ها از دیدگاه شیمیایی، مخلوط‌های بسیار پیچیده، گاه بیش از یکصد جزء از ترکیبات شیمیایی هستند که شامل مونوترپن‌ها، سزکویی ترپن‌ها، مشتقات اکسیژنه آن‌ها و ترکیبات دیگر می‌باشند. اغلب اسانس‌ها دارای یک یا چند جزء اصلی در ترکیباتشان می‌باشند که عامل طعم و بوی آن‌ها هستند. اسانس‌ها از قسمت‌های مختلف گیاه از جمله برگ، ساقه، دانه، گل، ریشه و غدد ترشحی به دست می‌آیند. اسانس‌ها به دلیل معطر بودن به طور وسیع در صنایع دارویی، غذایی و عطر سازی کاربرد دارند. اسانس‌ها فرار هستند و هنگام قرار گرفتن در مجاورت هوا تبخیر می‌شوند و به همین علت به نام‌های Essential oil، Volatile oil و Ethereal oil معروف می‌باشند. اسانس‌ها ابتدا که تازه‌اند بدون رنگهستند، امّا مدت طولانی به علت اکسیده شدن و رزینی شدن[46] تیره رنگ می‌شوند. برای جلوگیری از تیره رنگ شدن اسانس‌ها را در مکان خنک و خشک و در ظروف شیشه‌ای کدر نگهداری می‌نمایند (آزادبخت، 1378؛ آقایی جوینی، 1379 و مؤمنی و شاهرخی، 1370). اسانس آویشن مرکب از دو نوع فنل تیمول و کارواکرول که ‌ایزومر یکدیگرند، می‌باشد. علت از بین رفتن اسانس‌ها را واکنش‌های عمومی ‌نظیر اکسیداسیون، رزینی شدن، پلیمریزاسیون، هیدرولیز استرها و برهم کنش گروه‌های واکنش‌گر[47] ذکر کرده اند. ‌این فرآیندها به وسیله حرارت در مجاورت هوا و رطوبت فعال شده و با قرار گرفتن در معرض نور به وسیله فلزات کاتالیز می‌شوند (Mahindru, 1992). اثر نور در خراب شدن اسانس کمتر از اثر رطوبت می‌باشد. اسانس‌ها را بایستی از وجود هرگونه فلز و رطوبت دور نگه داشت و در ظرف در بسته و کاملاً تیره در دمای پایین و دور از نور نگهداری کرد. برای نگهداری مقدار کم اسانس، شیشه‌های تیره رنگ و برای مقادیر زیاد اسانس ظروف استوانه‌ای فلزی ویژه که دهانه آن‌ها با قلع بسته شده است، مناسب می‌باشد (آیینه‌چی، 1370). برای گرفتن رطوبت اسانس در مقادیر کم، می‌توان از سولفات سدیم[48] بدون آب استفاده کرد. سولفات سدیم به اسانس اضافه می‌شود و سپس با صاف کردن اسانس، سولفات سدیم از آن جدا می‌شود(آقایی جوینی، 1379). گرچه اسانس‌ها از نظر ترکیبات شیمیایی از هم متفاوت هستند ولی دارای خواص فیزیکی مشترکیمی‌باشند. مانند بوی مخصوص، ضریب شکست بالا و فعالیت نوری زیاد. اسانس‌ها در آب میسل[49] تشکیل نمی‌دهند امّا تا حدی که بوی خود را به آب منتقل کنند در آن قابل حل می‌باشند. اسانس‌ها در الکل و دیگر حلال‌های آلی حل می‌شوند و بر خلاف روغن‌های ثابت که از اسیدهای چرب و استرهای گلیسرول تشکیل شده‌اند، اثر پایداری روی کاغذ بر جای نمی‌گذارند و با قلیاها قابل صابونی شدن نمی‌باشند (امیدبیگی، 1379). ترکیب شیمیایی اسانس‌ها بسیار متفاوت بوده و از مواد آلی مختلفی نظیر ترپن‌ها، استرها، آلدئیدها،کتون‌ها، الکل‌ها و هیدروکربن‌ها تشکیل شده اند. اسانس‌های محتوی ترپن زیاد نظیر اسانس پرتقال، کاج و غیره بیشتر از طریق اکسیداسیون و رزینی شدن تخریب می‌شوند. اسانس‌هایی که محتوی استر بیشتری می‌باشند، در طول دوره نگهداری مقداری اسید تولید می‌نمایند که ناشی از هیدرولیز استرها می‌باشد. اسانس‌های محتوی آلدئید به تدریج از بین می‌روند که احتمالاً از طریق افزایش مواد آنتی اکسیدان به روغن‌های چرب می‌توان آن‌ها را در مقابل اکسیداسیون محافظت نمود. اسانس‌های محتوی الکل مانند اسانس سندل و ژرانیوم پایدار بوده و در طی نگهداری بی‌رنگ باقی می‌مانند (آیینه‌چی، 1370). وزن مخصوص اسانس‌ها کمتر از آب است ولی تعداد محدودی از اسانس‌های گیاهی وزن مخصوص بیشتر از آب دارند. به طور کلی اسانس‌ها در الکل، اتر، اتر نفت و اغلب حلال‌های آلی محلول هستند (جایمند و رضایی، 1385). اسانس‌ها به صورت خوراکی اثر تحریکی ملایم روی مخاط دهان و جهاز ‌هاضمه دارند و دفع آن‌ها از ریه‌ها، پوست و کلیه صورت می‌گیرد. از گیاهانی که دارای اسانس زیاد می‌باشند می‌توان به گیاهان خانواده کاسنی، نعناعیان، چتریان، کاج و مرکبات اشاره نمود (بهمن زادگان جهرمی، 1385). ترکیبات و همچنین مقدار اسانس در اثر عوامل مختلفی مانند زمان جمع آوری، سن گیاه، نحوه خشک کردن، بسته بندی و شرایط نگهداری گیاه و روش استخراج اسانس تغییر می‌نماید. همچنین شرایط رویشگاهی مانند ارتفاع از سطح دریا، شرایط آب و هوایی، خاک، میزان نور، رطوبت و غیره نیز بر میزان، نوع و درصد اجزای تشکیل دهنده اسانس اثر دارند. بنابراین برای یافتن شرایط بهینه برای دستیابی به اسانس با کمیت و کیفیت بالا، تحقیق بر روی اثر هر یک از‌ این عوامل بر اسانس گیاهان معطر مختلف اهمیت دارد (آیینه‌چی، 1370 و Asakawa & Toyota, 1978). 2 ـ 10 ـ موارد کاربرد اسانس بیشتر اسانس‌ها به طور مستقیم به عنوان مواد اولیه در تولید ترکیب‌های طعم‌دار وخوشبو کننده‌ها استفاده می‌شوند. در هر حال، بعضی اسانس‌ها تجزیه و یا توسط تقطیر کردن غلیظ می‌شوند و همچنین تفکیک یا جذب می‌گردند. به طور مثال ترکیب‌هایی که از اهمیت خاصی برخوردار بوده و برای خوش‌بو کننده‌ها و یا طعم دهنده‌ها مطلوب هستند تغلیظ می‌گردند، ولی ترکیب‌هایی که بوی نامطبوع و یا ضعیفی دارند و ضروری نمی‌باشند، حذف می‌گردند. امکان جداسازی یک یا چند ترکیب خاص از اسانس‌ها با روش تقطیر و یا کریستالیزاسیون وجود دارد. اسانس‌ها و ترکیب‌های آن‌ها به طور مستقل در صنایع مختلف نیز مصارف زیادی دارند بنابر‌این در زیر به عمده‌ترین آن‌ها اشاره می‌شود: ـ صنایع عطر سازی (تهیه ادکلن، عطرها و اسپری‌های مختلف). ـ صنایع بهداشتی (خوشبو کننده‌ها، بهبود مزه خمیر دندان، تهیه صابون، کرم، ضد عفونی کننده‌ها و غیره). ـ صنعت غذایی (شربت، آبلیمو، نوشابه‌های غیر الکلی و الکلی، شیرینی‌پزی و غیره). ـ جهت مصارف فنی (حلال‌ها و معرف‌های کف کننده). ـ صنایع داروسازی (ساخت داروها نظیر شربت‌ها و غیره).

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۰۷/۱۰
postea postea

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی